แนวคิดศิลปะ-วัตถุ

Chinese Stone Statues

ตุ๊กตา
ศิลาจีน

ของถ่วงเรือสินค้าที่กลายเป็นเครื่องประดับวัดทั่วไทย — เรื่องของวัตถุที่เปลี่ยนความหมายข้ามทะเล

Rama IIIรัชสมัยที่นำเข้า
200+ปีของการประดับวัด
Materialศิลปะ-วัตถุ

นิยาม

DEF

ตุ๊กตาศิลาจีน (ลั่นถั่น) คือประติมากรรมหินจากจีนที่นำเข้ามาในไทยจำนวนมากในรัชสมัยรัชกาลที่ ๓ ใช้เป็นเครื่องประดับวัดและสวนหลวง

เดิมเป็นแค่ ของถ่วงเรือ สำหรับเรือสำเภาขนสินค้ากลับจีน — แต่ในไทยถูกตีความใหม่เป็นศิลปะ

ทำไมจีนใช้ตุ๊กตาเป็นของถ่วงเรือ

เรือจีนล่องไปไทยเต็มสินค้าหนัก เช่น ผ้าไหม เครื่องลายคราม ยาจีน — ขากลับลำเรือเบา จำเป็นต้องใส่ของถ่วง การใช้หินสลักรูปคน-สัตว์-เทพ ก็คุ้มกว่าหินเปล่า เพราะขายต่อในไทยได้

เปลี่ยนของถ่วงให้เป็นศิลปะ

รัชกาลที่ ๓ ทรงเห็นว่าตุ๊กตาเหล่านี้สวย จึงทรงให้นำไปประดับวัดและพระราชวัง — กลายเป็นที่นิยมและสะสมกัน วัดที่มีตุ๊กตาศิลาจีนเก่าๆ ได้แก่ วัดพระเชตุพน (โพธิ์), วัดสุทัศน์, วัดอรุณ

เป็นตัวอย่างของ การ recontextualize — วัตถุชิ้นเดียวเปลี่ยนความหมายเมื่อเปลี่ยนตำแหน่งและบริบท

อยู่ในวัดไทยอย่างไร

ทวารบาล

ตั้งหน้าประตูวัด เป็นยามเฝ้าเชิงสัญลักษณ์ — รับบทบาทของยักษ์/เทวดาในประเพณีไทย

ของประดับสวน

ตั้งในลานวัดและสวนพระราชวัง สร้างบรรยากาศแบบจีน-ไทย

ของแลกเปลี่ยน

บางครั้งใช้เป็นของกำนัลระหว่างวัด-พระราชวัง

คำถามที่ชวนคิดต่อ

— ถ้าของชิ้นเดียวเปลี่ยนความหมายได้ขนาดนี้ "ความเป็นไทย" ในศิลปะคืออะไร?
— ถ้าเอาตุ๊กตากลับจีน ตอนนี้ — มันยังเป็น "ของไทย" หรือเปล่า?
— วัตถุอะไรอีกที่อยู่ในวัดไทย แต่จริงๆ ไม่ใช่ "ของไทย" ดั้งเดิม?

แนวคิดที่เกี่ยวข้อง

ถ้าคุณสนใจเรื่องนี้ น่าจะชอบ...