รัชกาลที่ ๔ เป็นกษัตริย์ที่มีลักษณะพิเศษในประวัติศาสตร์ไทย — บวชเป็นพระภิกษุนาน ๒๗ ปีก่อนครองราชย์ ในช่วงเวลานั้นทรงปฏิรูปคณะสงฆ์ ตั้งคณะธรรมยุต ที่เน้นการอ่านบาลีจริง ไม่ใช่ตามพิธีกรรมเก่า
การปฏิรูปที่เริ่มจากในวัด
การตั้งคณะธรรมยุตเป็นการปฏิรูปจาก "ภายใน" ของพุทธไทย — ก่อนที่จะเริ่มเปิดประเทศ ก่อนที่จะแก้กฎหมาย พระองค์ทรงทำให้พุทธไทยกลับมา มีกระดูก เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงที่จะมา
เปิดสยามด้วยความระมัดระวัง
สนธิสัญญาเบาว์ริง ๒๓๙๘ เป็นการ ยอม เพื่อ รักษา — สยามให้สิทธิภาษีต่ำกับอังกฤษ แต่รักษาเอกราชไว้ได้ — กลยุทธ์นี้รัชกาลที่ ๕ ทรงสานต่อ
ผลงานที่กลายเป็นเรื่องเล่า
- ฎีกาของอำแดงเหมือน — ก่อให้เกิดการปฏิรูปกฎหมายผู้หญิง
- ประกาศห้ามทักว่าอ้วน-ผอม — ปกป้องสิทธิ์ทางวาจา
- วิสัยทัศน์ประชาธิปไตย — แต่ทรงคิดว่า "คนต้องพร้อมก่อนระบบ"
- การคำนวณสุริยุปราคาที่หว้ากอ — ดาราศาสตร์สมัยใหม่